Maandelijks archief: december 2013

artikel in H ART-magazine

artikel-26nov13

In H ART – Magazine van 26 november 2013 verscheen een artikel van Anne-Marie Poels over de tentoonstelling Spots #3 bij (woot).

Advertenties

spots #3

1461107_505138222918864_39762598_n

*Barrières*
Als u dit leest kent u al werk van Katie Lagast. U was op zoek naar ‘the place to be’, u vertraagde uw pas, moest goed kijken en nadenken hoe u het nogal ongelukkig geplaatste obstakel aan de ingang van (woot) zou omzeilen. Met het overschrijden, ontwijken of overstijgen van de Jersey heeft Katie u gedwongen, of geholpen om uw daadkracht wat te temperen. Met deze ogenschijnlijk eenvoudige ingreep werd uw blik gericht, uw zintuigen op scherp gesteld. Deze wat Ulay-Abramoviciaanse ingreep is van groot belang om met de bijzonder subtiele werken in de ruimte aan de slag te kunnen gaan.
Kijken wordt zien
Mijn voordeur is niet meer dan tien kilometer verwijderd van het atelier van Katie. Leg hier een Antwerpse ring tussen en je hebt een zenuwslopend uur voor de boeg. Dat is vervelend maar niet erg want de kunsten hebben me ondermeer geleerd om op die uitermate banale ogenblikken open te staan voor het schone, om op zoek te gaan naar wat intrigeert en vragen oproept. Als dat lukt heeft dat vrijwel altijd te maken met het richten van de blik, het inzoomen op details. In de juiste kadrering en het goede licht kan een blinde muur, een gescheurde affiche of zelfs een verroeste schokbreker een poëtische kracht bezitten. Kijken is dan ook niet hetzelfde als zien. Kijken is waarnemen, zien is wat werd waargenomen contextualiseren en verbinden aan concepten. Een intellectuele ‘handeling’ waar ik als niet-kunstenaar erg van hou. Zien is een proces waar Katie Lagast in uitblinkt. Vaak isoleert ze kleine delen uit onze gedeelde omgeving. Met haar scherpe blik snijdt ze het alledaagse in ronde vormen. Ze vraagt aandacht en tijd voor wat zich binnen een kleine cirkel afspeelt. De wereld erbuiten is even niet van belang. Speuren naar de poëtische kracht van het detail.
En dan wordt een zeer intrigerend artistiek transformatieproces van de geselecteerde materie gestart. Een metalen rooster wordt korrelige klei, een sigaret wordt dan was, de rotte appel plaaster, het vale beton glanzend porselein… Door het object uit zijn context te tillen en los te koppelen van zijn oorspronkelijke materie vraagt het aandacht voor wat het ook is en kan zijn. Wonderlijke ronde vormen. Stukjes DNA die net als wij de gelaagde identiteit van onze omgeving scheppen en omgekeerd. Bekijk het werk dus ook als stille getuigen van deze gedeelde omgeving en als bouwstenen van onze geschiedenis, archeologische poëzie voor nu en later.
Schatten van mensen
Dat er op de Luchtbal schatten van mensen rondlopen valt niet te ontkennen. Sommigen zijn hier geboren, sommigen hebben andere plaatsen ingeruild voor deze boeiende plek. Nog anderen hebben echte grenzen genegeerd en daarbij ongetwijfeld veel meer achtergelaten. Maar allen brachten in hun bagage ook heel wat kennis en ervaring mee.
Letterlijk en figuurlijk: schatten van mensen. Rijkdom die niet altijd wordt opgemerkt. Ook in deze context opent het werk van Katie Lagast deuren; met haar werk slaagt ze erin om onze aandacht te richten op het kleine, maar niet onbelangrijke verhaal van onze omgeving. Ze vormt een nieuw en poëtisch beeld van ‘het andere’. Misschien kan deze tentoonstelling ook een opstap zijn naar een herevaluatie en activering van onze beeldvorming van ‘de andere’. Een startpunt voor het ontginnen van de schatten van de Luchtbal. In beide betekenissen van het woord. De projecties van enkele deelverhalen van deze wijk op de gevel van (woot) hopen daartoe een bijdrage te leveren. Aan u en aan ons om ze in alle vrijheid verder in te vullen tot een nieuw verhaal.
**Barrières**
Het potentieel van gedeelde verhalen. Denk daar even aan als u (woot) verlaat en opnieuw de wereld instapt. Want niemand of niets is banaal of zo eenvoudig als het lijkt. Ook de Jersey waar u weer overheen moet blijkt bij nader toezien met veel aandacht en zin voor detail een herinterpretatie te zijn van een werkelijkheid daarbuiten.
Grenzen zijn nu eenmaal grenzeloos.

Joost Van Deuren